Back from London EK001 - April 11, 2008

รีบอัพก่อนต้องไปบิน คืนพรุ่งนี้ต้องไปเซี่ยงไฮ้

ตารางชอบเป็นแบบนี้ ทีบินก็บินติดๆ ทีหยุดก็หยุดซะยาว

อยากบินลงมา หยุดซักสองวัน เร้วค่อยไปทำอีกไฟลท์

แต่งานแบบนี้ ชีวิตกำหนดอะไรมากไม่ได้ ไม่อยากไป ก็ต้องไป ทำงัยได้...

ขาไปทำแกลลี่ เพราะกลัวผู้โดยสารรุม เลยขอหลบอยู่ในแกลลี่ดีกว่า

แต่พอกลับมาบ้าน ปวดหลังฉิบ....... T-T

สงสัยต้องเลิกทำแกลลี่ซักพัก ปวดที่เดิม ปวดรุมๆมาซักพักแระ

เมื่อคืนกลับมา หลับเป็นตายเลย หลับได้หลับดีจริงๆ ชอบๆ

ก่อนไปลอนดอน เราก็นอนได้แค่ 3 ชม. เพราะหยุดมาหนึ่งอาทิตย์เต็มๆ

อยู่บ้านก็ดูละคร ทำโน่น ทำนี่ กว่าจะนอนก็ปาเข้าไปตีสามโน่น

เรียกว่านอนเกือบเช้าเลย แต่ลอนดอนไฟลท์นี้ เราต้องตื่นประมาณตีสามครึ่ง

เหอๆๆๆ มันคือเวลาเข้านอนปกติไปเร้ว ก่อนบินวันนั้น เราเลยไปยิมกะเดียร์

เอาให้มันเหนื่อย แต่ก็ยังหลับได้ไม่เยอะอยู่ดี หลับไปตอนห้าทุ่ม ตีสองกว่าๆก็ตื่นแระ

นี่เอ๋ก็ให้วิตามินที่กินเร้วจะหลับง่ายมาอีก เพราะเราก็บ่นให้ฟังว่า ชอบตื่นตอนกลางคืน

ลอนดอนไฟลท์นี้ ขาไปเต็ม ดีที่ขากลับโล่ง

ปกติเวลาทำไฟลท์ EK001 เนี่ย ดีเลย์ประจำ เพราะไฟลท์ออกตอนเช้า

ขาเข้าลอนดอน จะมีผู้โดย transit มาจากออสเตรเลีย หรือทางเอเชียเยอะ

เร้วไฟลท์พวกนี้เข้ามาช้า เลยพาลให้ไฟลท์ลอนดอนนี้ ดีเลย์ประจำ

บางครั้งผู้โดยฯยังไม่มา กัปตันต้องสั่ง off load กระเป๋า ไม่รอเร้ว

แต่ process การ offload กระเป๋านี้ ไม่รู้ทำงัย เสียเวลาเป็นชั่วโมงๆ

สุดท้ายก็ดีเลย์ไม่ต่ำกว่าสองชม.ทุกที

แต่ครั้งนี้โชคดีมาก ไฟลท์ดีเลย์ไปแค่ครึ่งชั่วโมง เย้....

แลนด์ตอนเที่ยงๆของลอนดอน ช่วงนี้ที่อังกิดปรับเวลาเร้ว

ตอนนี้ห่างกับดูไบแค่สามชม. พระอาทิตย์ก็ตกตอนสองทุ่ม

ทำให้เรามี day time ยาวขึ้น วันที่เครื่องลง อากาศเปิดมาก

ฟ้าใส (ลบอาถรรพ์ที่เอ๋ชอบบอกว่า เรามากับฝน มาทีไร พาฝนมาด้วยทุกที)

ตอนเครื่องใกล้จะแลนด์ เห็น London Eye กับ Big Ben ด้วย

ไปถึงปุ๊บ เข้า รร. เปลี่ยนชุด เร้วก็ออกไปเที่ยวกับเอ๋เลย

ไอ้เราเหนื่อยก็แสนเหนื่อย แต่เรื่องเที่ยวนี่ สู้ตายค่า อิอิ

ก็ไปนอนในรถไฟเอา หลับอย่างเดียวไม่พอ น้ำลายยืดใส่เสื้อผู้ชายอีกค่า โฮะๆๆ

คนมันเหนื่อยอ่ะนะ มันยืดออกมาได้งัยก็ไม่รู้ง่ะ อายคนในรถไฟจริงๆเลย

เอ๋พาไปเทียว O2 Dome แต่เราแวะกันที่ Canary Wharf กันก่อน

อากาศเย็นๆกะลังดี ตอนบรีฟกัปตันบอกว่าจะมีหิมะ

เราก็งง...เช็คมา มันแดดออกนี่หว่า

พอลงจากเครื่องมา ลูกเรือหลายคนก็บอกว่า อากาศดีออก

หลายคนเลยออกไปเดินเที่ยวกัน แต่เราก็แยกมากับเอ๋

รูปปั้น Erotic เหมือนตั้งอยู่หน้าออฟฟิศอะไรซักอย่าง

แขนผู้หญิงล่ำมากกกกกกกกกกก หักคอผู้ชายได้เลยนะเนี่ย โฮะๆๆ

เอ๋มารับที่ รร. ซื้อสลัดมาให้กินรองท้องด้วย เพราะกลัวเราจะหิวระหว่างทาง

แต่กว่าจะมาถึง สลัดก็ย่อยไปหมดแร้ววว เดินมาก เหนือย...ง่ะ

ตอนแรกเอ๋ชวนไปกิน Chilli แต่เราไม่อยากกินอะไรเลี่ยนๆ

เลยแวะกินกันที่ Wagamama แทน

มิโซซุปมาแก้หนาว

เขียนเลขนัมเบอร์อาหารที่สั่ง เหมือน wagamama ที่ดูไบเลย

ยากิโซบะ

ขอบอกว่าผิดหวังมาก เพราะรสชาติไม่ค่อยเหมือนยากิโซบะทั่วไป

แถมเค็มปี๋อีกตะหาก เราขอน้ำตาลมาลดความเค็ม เพราะบนโต๊ะมีแต่

Soy sauce, Chilli oil, Chilli Powder คนเสริฟทำหน้างงๆ

เร้วบอกว่า ที่ wagamama ไม่มีน้ำตาลให้ปรุง

เหมือนการที่เราขอน้ำตาลเนี่ย ดูถูกเชฟ หรือเป็นอะไรที่ Rude มาก

ก็ทำมาเค็มปี๋ยังงี๊ ไม่คืนก็ดีเท่าไหร่เร้วเนี่ย

ของเอ๋กินก๋วยเตี๋ยวอะไรไม่รู้ หน้าตาธรรมดา

แต่รสชาติโอเคกว่าจานโน้นเยอะเลยอ่ะ

จาก Canary Wharf เราก็ขึ้นรถไปต่อกันที่ Greenwich

เพื่อจะไป O2 Dome ข้างในก็มีร้านอาหาร มีร้านไทยด้วย

ไม่น่ากินที่ wagamama มาก่อนเลย น่าจะมากินที่นี่มากกว่า

ในโดมจะมี Exhibition Hall ด้วย ตอนนี้มีโชว์ของในสุสานตุตันคาเมน

เดินไปถาม ค่าเข้าคนละ 15 GBP และ ห้ามถ่ายรูป

เราสองคนก็ไม่ได้ชอบดูพวกนี้เท่าไหร่ พวกมัมมี่ก็เคยเห็นเร้วที่ British Museum

อันนั้นถ่ายรูปได้ด้วยนะ เลยตัดสินใจ ไม่เข้าไปดีกว่า

ไว้เก็บเงินไปตะลุยอียิปต์ ไปดูจากสถานที่จริงกัยเลยดีกว่า

เอ๋บอกให้ทำท่าเหมือนคนในรูป ไอ้เราก็เชื่อง ทำตามซะเลย

แอบถ่ายข้างหลังเหรอ??

รูปนี้คงสวยที่สุด เพราะไม่เห็นหน้า 555

กรีนนิช คือ เส้นแบ่งเวลา GMT

เดินไป เดินมา เจอมันอยู่เส้นนึง บอกอะไรเราซักอย่าง

เข้าใจว่าเป็นเส้นนี้แหละ แวะถ่ายรูปนิดหน่อย

จากตรงนี้ เราก็เดินไปขึ้นรถไฟ ไป Oxford Street กันต่อ

เพื่อซื้อ Beard papa มาให้เดียร์กิน

นัดเจอน้องโน๊ตที่ร้าน Beard papa นี่แหละ

โน๊ตเป็นเพื่อนของเชอร์รี่ มาเรียนอยู่ที่ลอนดอน

เชอร์รี่ฝากป๊อกกี้ชาเขียวจากเมืองจีนมาให้

โน๊ตก็ฝากขนม M&S กลับไปให้เชอร์รี่

เด๋วต้องโดนเก็บค่าผ่านทางหน่อยซะเร้ว อิอิ

นั่งรถไฟกลับ Heathrow Airport แอบหลับในรถไฟเช่นเคย

ตื่นมาอีกที คนลงกันไปหมดเร้ว

เหลือกันอยู่สองคนทั้งตู้ เลยหยิบกล้องมาถ่ายเล่นกันซะเลย

เล่นไปได้พักเดียว ผู้ชายหลับค่ะ สงสัยจะเหนื่อย เพราะไม่สบายอยู่ด้วย

เต่าไม่สบาย เป็นคออักเสบ มีน้ำมูกนิดหน่อย

น่าสงสารจริงๆ แต่คนป่วยนี่แหละ ที่ซ่าส์อยากออกไปเที่ยว

ไอ้เราก็เหนื่อย บอกว่า ไม่ไปก็ได้นะ แต่คนป่วยแหละที่อยากไป

อีกวันเราก็แต่งตัวกลับดูไบ

รร. โทรมาปลุกเร้วนะ แต่โทรกลับมาอีกที บอกว่าไฟลท์ดีเลย์ 20 นาที

เราก็ลัลล้า ถ่ายรูปเล่นกันต่อ

โอ๋โทรมาหาจากกทม.พอดี ถามเรื่องเอกสารนิดหน่อย

คุณเต่าไม่สบายนี่ โทรมมากกกกกก

แต่กระต่ายยังสดใส ลัลล้า อิอิ

ก่อนมาอังกิด วันที่ออกไปช้อปกับแอมกะจ๊อยส์

ได้เสื้อให้ผู้ชายด้วย

ได้เสื้อเชิ๊ตให้โจโจ้(น้องชาย), Zara ให้มามี๊, เร้วก็เสื้อยืดให้เต่า

ตัวนี้ถูกใจคนซื้อมาก

ให้เสร็จบอกว่า นี่งัย ผู้ชายคนนี้คือ เธอ ผู้หญิงในรูปคือ ชั้นนี่เอง โฮะๆๆๆ

ให้ไว้เป็นสัญญานเตือนอะไรบางอย่าง คิคิ

ช่วงนี้เบ๊อะมาก ไม่ได้ทำงานหลายวัน

ขาไป ลงไปรอรถมารับ ยกกระเป๋าขึ้นรถ เอ๊ะ ทำไมมันเบาๆ

ล้วงลงไป ไม่เจอ Manual (1 ใน 7 สิ่งมหัศจรรย์ที่ลูกเรือต้องถือไปทุกไฟลท์)

รีบบอกคนขับรถ อย่าเพิ่งไป รอชั้นซักสองนาที ชั้นลืมของ

พอกลับมาบนห้อง ก็หาไม่เจอ

ปรากฎว่าอยู่ในกระเป๋านั่นแหละ

แต่ทำไมตอนยกกระเป๋า รู้สึกมันเบามาก เหมือนกระเป๋ามันขาดอะไรไปซักอย่าง

หรือว่าหลายไฟลท์ก่อนเราเอา Laptop ไปด้วย

เราเลยยังชินกะน้ำหนักเยอะๆแบบนั้น

ขากลับเอาอีก ขึ้นรถ เปิดกระเป๋า handbag

หามือถือไม่เจอ วิ่งกลับไปบนเครื่อง คิดว่าทำตกรึเปล่า?

แต่สุดท้ายก็อยู่ในกระเป๋าเรานั่นแหละ

เฮ้อ....อะไรกันเนี่ย

เจอแบบนี้ที ใจตกไปอยู่ตาตุ่ม

ดีที่หาเจอทั้งสองอย่าง

วันนี้พอแค่นี้ก่อนละกัน

คืนพรุ่งนีไปเซี่ยงไฮ้ ทำไฟลท์นี้ครั้งแรกในชีวิต

เคยได้มาเร้ว แต่แลกออกเป็นลอนดอน อิอิ

โชคดี หนิงจะบินไปเซี่ยงไฮ้วันเดียวกัน แต่เราไปไฟลท์เช้า หนิงไปบ่าย

เด๋วคงไปเจอกันที่โน่น

ตอบเม้นท์หน้าก่อนๆ

"ผู้ไม่ประสงค์ออกนาม กลัวโดนด่า" เนี่ย แซวมาแบบนี้ ไม่ต้องกลัวเร้วค่า โฮะๆๆ

เราอ่านเร้ว เฉยๆนะ เพราะเดี๊ยนยังร้องหมอลำม่ายเป็น อยากเป็นเหมือนกัน ราชินีหมอลำรวยเป็นล้านๆเนี่ย โฮะๆๆ

แต่แฟนบอกว่า รับไม่ได้ เพราะไม่อยากมีแฟนเป็นจินตรา พูนลาภ 555

น้องกล้วยคะ พี่ซีเรียนที่โอไฮโอ้จริงๆด้วยแหละ โลกกลมอีกแระเน้อ

คุณดาว ขอบคุณมากๆ เรื่องชุดน้องหมีนะคะ แต่ไซส์นี่ ไม่รู้จะวัดยังงัยอ่ะค่ะ เอาเป็นว่า รับไว้ในความมีน้ำใจ แต่ไม่รบกวนดีกว่าค่า เราก็ลูกร้านเสื้ออ่ะนะ ถึงเย็บอะไรไม่เป็น แต่รู้ว่าชุดพวกนี้ไม่ได้เย็บกันง่ายๆเลย เกรงใจมากๆค่ะ ขอบคุณอีกทีนะคะ ที่มีน้ำใจกับเพื่อนไม่เคยป๊ะหน้าอย่างเรา คุณดาวเป็นคนน่ารักจริงๆค่ะ