เพิ่งกลับจากลอนดอนเมื่อเช้า

เด๋วเที่ยงคืนต้องไปรับมะมี๊ที่สนามบิน

เมื่อกี๊โทรไป ป่าป๊าเพิ่งจะจอดรถ ยังไม่ได้ไปเช็คอินเลย

เด๋วอัพไดเสร็จค่อยโทรไปใหม่ จะฝากซื้อของในดิวตี้ฟรีซะหน่อย

ตอนอยู่ลอนดอนก็โทรหาแม่

แม่บอกว่า เก็บของเสร็จเร้วตั้งแต่เมื่อวาน ซื้อของกินให้เราเยอะมาก

แถมถามว่าจะเอาอะไรเพิ่มอีกไหม?

ตอนนี้นึกม่ายออกอ่ะ ไม่ได้กลับบ้านนาน ที่ขาดส่วนใหญ่ก็เสบียงอ่ะแหละ

แต่บอกแม่ว่า อย่าเอามาเยอะ เพราะนน.ในตั๋วของแม่กะเล็กได้แค่คนละ 20 Kg.

แม่บอกว่า แม่เอากระเป๋าเดินทางใบใหญ่ที่เราใช้ตอนไปฮ่องกงกะแม่มา

โอ้ แม่เจ้า.............

ใบนั้นใหญ่โคตรรรรรรรรรรรรรรรร

งง....มะมี๊จริงๆ

แม่ขา มาแค่อาทิตย์เดียวนะคะ ใส่อะไรมามากมาย

เด๋วได้ลากกันหอบแฮ่กๆ เร้วจะรู้สึก

เอาเรื่องไปลอนดอนก่อน ไฟลท์นี้บินกะเพอร์เซอร์คนไทย

เรียกว่า มีหัวหน้าคุ้มหัว ใครๆไม่กล้ารังแก อิอิ

ขากลับ เทคออฟออกมาไม่ทันไร

มีเด็กวัยรุ่น เป็น Asthma หรือโรคหอบหืด 

ดันเป็น Asthma Attack กระทันหัน หัวหน้าเราก็ถลาไปดูเด็กคนนี้

เราก็รีบคว้า Oxygen Bottle กับ First Aid Kit วิ่งตามไป

นึกว่าต้อง Divert ซะเร้ว เพิ่งเทคออฟมาได้ไม่ถึงสองนาทีเร้ยยย

แต่หัวหน้าคนนี้เค้าทำงานห้อง Emergency room มาก่อน

เค้าเห็นพวกนี้มาเยอะ เลย deal กับสถานการณ์ได้ทัน

เค้าบอกว่า เด็กไม่ได้เป็น Asthma Attack  เพราะเสียงหายใจต่างกัน

แต่เกิดเพราะ Stress กับ Panic มากกว่า เร้วมาเกิดกับคนเป็นโรคหอบหืด

 เลยเกิดอาการหายใจไม่ทัน

เค้าก็ให้เด็กใช้ยาพ่นตามปกติ เร้วก็พยายามพูดให้เด็ก Relax

วิธีการพูดของเค้าดูใจเย็นและ Professional มาก

เค้าเป็นเด็กออสซี่เดินทางมากับโรงเรียนเป็นกลุ่มๆ

เพื่อนเห็นยังร้องไห้ ว่าเพื่อนชั้นจะตายไหม?

ไอ้เราจิ แค่เห็นชีหอบ ฮืดๆ หายใจไม่ได้ อิชั้นก็จะช๊อคเร้วค่า

โชคดีที่เค้าไม่เป็นอะไร

ไปลอนดอนคราวนี้ไม่ได้ไปไหนไกล เพราะ flight time ไม่ค่อยดี เวลาน้อย

เลยไปช้อปได้แค่ Hounslow เชอร์รี่ฝากกระเป๋าไปให้โน๊ตด้วย

แต่เราไม่ได้เข้าเมือง จะโทรเรียกโน๊ตมาหาที่ Heathrow ก็ไกลเค้าอ่ะนะ

เลยฝากเอ๋เอาไปให้ละกัน โน๊ตชวนไปกินเค้กอร่อยสองทีแระ

ยังไม่ได้ไปซะที คราวหน้ามีโอกาส ต้องไปลองให้ได้

ถึงไม่ได้เข้าไปในเมือง แต่ก็ได้ของที่ต้องการมาเกือบครบ

แถมได้กินอะไรอร่อยๆด้วย

แวะกินวาฟเฟิลราดช๊อคโกแล๊ต

คนขายเกย์มากก กรีดนิ้วทอนเงินเรยย

ง่ำ.......หร่อยยยยยยย

ช้อปกระจาย ของสองถุง เต็มมือ หมดไปแค่สิบกว่าปอนด์เอง

เดินกันจนเริ่มหิว เลยแวะกิน Chinese Buffet ร้านเดิม

5.95 GBP per Person

(ตึกด้านหลังที่เห็นก็ร้านที่ไปกินแหละ)

ซ้ายของเรา ขวาของเอ๋

กิน main course กันไปคนละสองจาน

กินล่ะน้า....

ไปตักของหวานมาให้หวานใจ อิอิ

วางลงตรงหน้า.......

เต่าเตรียมจิ้ม.....

เราบอก ยู๊ดดดดดดดดดดดด

 ห้ามกิน ให้ชั้นถ่ายรูปก่อน

ถือถุง M&S อีกเร้ว ซื้อขนมให้แม่เอากลับไปฝากคนที่บ้าน

ช่วงนี้เค้าแจกถุงฟรีจนถึง May 5

อีกหน่อยเค้าจะทำเหมือนประเทศทางยุโรปที่จะชาร์จค่าถุง

เก็บถุงละ 5p เร้วเอาไปบริจาคร่วมกองทุนอะไรซักอย่าง

ถ่ายเงาเหมือนชาวบ้านเค้ามั่ง

ไมมันเหมือนเลข 0 กะเลข 1 เลยเนี่ย

ไอ้กลมๆด้านซ้ายจะเป็นเงาใครล่ะ? นอกจากอิชั้น...

Cherry Blossom มันเริ่มร่วงแระ เอ๋บอกให้นอนที่สนามหญ้าไปเลย

เด๋วเค้าถ่ายรูปให้ แต่ยังไม่อยากมีรูปพยูนเกยตื้นอ่ะนะ

ขอลดนน.ก่อนละกัน ซึ่งไม่รู้ชาติไหนจะลดลง โฮะๆๆๆ

เอ๋พาไปเลือกแว่นที่ TK Maxx แต่เราก็ยังไม่เจอที่ถูกใจ

เจอแว่นของ Coach ใส่พอสวย ราคาน่าคบ แต่เราเปลี่ยนใจไม่เอาดีกว่า

เพราะยังไม่โดนมากมาย

ผู้ชายเฉลยว่า แว่นคราวก่อนที่ซื้อมาให้แพงคอด

แต่เราว่ามันไม่เข้ากับหน้าเรานี่หว่า

ดีที่ไม่ตกลงใจไปกับ Coach อันนั้น

รอหาของแพงที่รับกับหน้าเค้าได้ก่อนละกันนะที่รัก

เด๋วที่รักจะได้เสียเงินสมใจอยาก โฮะๆๆๆๆ

ไปเก็บห้องก่อนล่ะ แม่จะมาเร้ว ห้องยังรกโคตรรร

ก็บินติดๆอ่ะนะ เวลาจะนอนยังไม่พอเลยยยย

ยังไม่เลิกเซ็งกะตาราง เพราะยังแลกอะไรไม่ได้เลย

ไปล่ะ

บะบาย

จุ๊บๆ