ก่อนถึง ภาคต่อ มะมี๊ in Dubai Part II

ขอคั่นด้วย Frankfurt flight ก่อน ไฟลท์แรกของเดือน May 2008

ที่ต้องคั่น เพราะว่าแม่มาดูไบได้สามวัน เราก็ต้องไปทำไฟลท์นี้

พยายามแลกเป็นวันหยุด แต่แลกไม่ออก

เลยขอไปเก็บยูโร เอาเข้ากองทุนน้องหลุยส์ไว้ก่อน อิอิ

เลยต้องทิ้งแม่กะเล็กไว้ที่ดูไบ แต่เราก็จองทัวร์ Desert Safari

ให้แม่กะเล็กไปเที่ยว ตอนเราไปทำงาน

รร. ที่ FO เคยหลอกลูกเรีอว่า ที่ทรงมันกลมๆแบบนี้ เพราะตอนกลางคืน

รร. มันจะหมุนๆๆ แหม..เชื่อก็เป็นเด็กอนุบาลแระ

นอนอยู่ในห้องก็ล้มกลิ้งหัวกลับกันพอดีจิ

รร.นี้เหมือนกับ รร.ที่เบอร์มิ่งแฮมเลย เพราะเป็น brand เดียวกัน

คราวนี้ได้ห้องชั้น 16 ตกแต่งอีกแบบ ต่างกับคราวก่อน

แต่สวยเหมือนกันเลย ชอบๆ

โคมไฟเข้าชุด

ชอบลายพรมอ่ะ

น่านอนเนาะ :)

ทำงานมาปีครึ่ง นี่เป็นครั้งแรกที่ทาเล็บแดง

ตั้งแต่ตอนเทรน จนกระทั่งบิน ไม่เคยทาสีนี้เลย

วางนิตยสารให้ในห้องให้ด้วย แต่ดันเป็นภาษาเยอรมันซะนี่

แต่ไม่เป็นไร เพราะปกติ ไม่ว่าจะนิตยสารไทย จีน ฝรั่ง เราก็ดูแต่รูปอยู่เร้ว อิอิ

อันนี้ก็ไม่ได้อ่าน เอาไว้ถ่ายรูปอย่างเดียว อิอิ

คราวนี้ได้ไปกินร้านนี้ซะที เห็นลูกเรือไทยชอบมากินกันจิง

คราวนี้เรามากับลูกเรือไทยเฟิสคลาส กับหนุ่มน้อยลูกเรือใหม่จากพม่า

อันนี้ไม่มีในเมนู แต่เป็นรายการ on request ค่ะ

อยากกินเส้นเล็กผัดขี้เมา

พี่พ่อครัวใจดี ทำให้ตาม request ด้วย

รสชาติแซ่บถึงใจมากกกกกก จานนี้เหนาะๆ ราคา 8 Euro

กินเสร็จเราก็เดินช้อปกันต่อ

หาซื้อไส้กรอกเป็นของฝากให้แม่หิ้วกลับบ้าน หนักโคตร...รร

ฝากบ้านหนุ่ม บ้านปุ้ย บ้านเล็ก บ้านป๊ากะแม่ เร้วก็ให้บ้านเราที่ดูไบอันนึง

น้ำผลไม้สด จ่ายเงินเร้วเปิดเครื่องคั้นใส่ขวดเองได้ตามสบาย

หนุ่มน้อยพม่า วันที่ออกไปด้วยกันยังยิ้มแย้ม พอวันกลับหน้าเศร้าซะไม่มี

เค้ามาบอกเราว่า ถูกแฟนบอกเลิก คบมาแปดปี แถมเป็นรักแรกด้วย

แฟนเค้าเป็นสาวพม่า แต่ทำงานที่สิงคโปร์ ผู้ชายอุตส่าห์แลกไฟลท์ไปหาด้วย

สาวมาบอกเลิก บอกว่า แม่บังคับให้แต่งงานกะคนที่แม่เลือก

เราก็บอกว่า นี่มัน พ.ศ.ไหนเร้ว เราว่าไม่ใช่หรอก

คนที่จะฟังแม่ ต้องแต่งกะคนที่แม่เลือก ไม่น่าใช่คนที่มาหางานทำเองถึงสิงคโปร์หรอก

น่าจะเป็นสาวพม่าที่อยู่กะแม่ตลอดเวลามากกว่า

เค้าก็บอกว่า เค้าไม่เชื่อเหมือนกัน แต่เค้าบอกชีไปว่า เค้าจะรอให้ชีกลับมา

เป็นคนดีเจงเจ๊ง...โดนเค้าหักอกเร้วยังจะไปรอเค้าอีก

แต่ผู้ชายก็งีแหละ ตอน hurt นี่ยังปากดี

เด๋วบินไปเรื่อยๆ เจอสาวๆ พอมีแฟนใหม่ ก็ลืมเรื่องรอเร้วววว

แต่ดูเร้วก็น่าสงสารจริงๆ ชอบนั่งเศร้า มองออกนอกหน้าต่าง น้ำตาซึมๆ

เราก็ตบไหล่ บอกว่า ไอรู้ว่า ยูอยากกระโดดออกจากเครื่อง

แต่มันไม่ใช่ The end of the world หรอกนะ

The show must go on..

แต่ผู้ชาย อย่างมากก็เศร้าไม่เกินเดือนนึงหรอก ให้เต็มที่สามเดือนอ่ะ

จริงไหมคะ???

กลับมาดูทริปแม่ต่อดีกว่า

ช่วงที่เราไม่อยู่ แม่ก็ไปเที่ยวทะเลทรายกะเล็กตามที่เราจองทัวร์ไว้ให้

ร้อนวูบวาบได้ใจ นี่แหละ รสชาติทะเลทรายของจริง อิอิ

แจ๊กพอต แม่กะเล็กได้รถไม่ค่อยดี

ยางระเบิดไปสองรอบ ทำให้อดเล่น sand ski เลย

อันนี้รอบสอง

ฝรั่งอังกิดคู่นึงที่ร่วมรถไปด้วย เกือบไม่ยอมจ่ายเงิน

เพราะเค้าคิดว่า เล่นได้ไม่ครบโปรแกรมเพราะมัวแต่เสียเวลาเปลี่ยนยางรถนี่แหละ

อีกวันเค้าก็ไปช้อปกันที่ Malls of Emirates ตกกลางคืนเราก็กลับมาแระ

วันสุดท้ายเลยพาไปเที่ยว Dubai Museum กับ Madinat Jumeirah

รอดูรูปหน้าต่อไปละกันนะ

วันนี้เอาแค่นี้ก่อน

ไปทำความสะอาดห้องก่อนแระ

พรุ่งนี้ไปเพิร์ธ แลกมาจาก Muscat กับ Kochi

บะบาย

จุ๊บๆ