พอแม่กลับกทม.ไป

บอกได้เลยว่าเหงา วิเวก วังเวง วิเหวงโหวงมากกกกกกกก

มากกกกกกอย่างไม่เคยเป็น

เพราะบ้านเงียบไปเลย เนื่องจากรูมเมทรายหนึ่งก็ยังลีฟอยู่กทม.

อีกรายก็บินกลับกทม.ไปพร้อมแม่เรา

ไปกันหมดเลย

แต่หลังจากแม่กลับไป วันรุ่งขึ้นเราก็มีไฟลท์ไปเบอร์มิ่งแฮม

ซึ่งเอ๋ก็มาหาที่เบอร์มิ่งแฮมอีกเหมือนคราวก่อน

แม่ยังบอกว่า ดีเร้ว ที่ได้ไปเจอแฟน จะได้ไม่เหงาเกิน

ช่วงนี้ก็เลยบินแต่ไฟลท์เดิมๆ ไม่ได้ต่างจากเดือนก่อนเลย

แฟรงเฟิต เบอร์มิ่งแฮม เพิร์ธ ไปมาอย่างละสองสามรอบแระ

หน้า รร. นี่เป็น รร. ใหม่ที่เราเพิ่งย้ายมาสิงสถิตกัน

เราก็เพิ่งเคยทำไฟลท์นี้เมื่อเดือนก่อน เลยไม่เคยได้ไป รร. เก่า

แต่ได้ยินข่าวลือหนาหู ว่า รร. เก่าที่เบอร์มิ่งแฮมนี่ ติดอันดับ Haunted Hotel เหมือนกัน

โชคดี เราไม่เคยไป อิอิ

ไปช้อป Primark กัน คราวก่อนหาร้านไม่เจอ แต่คราวนี้ไม่พลาดแระ

เร้วเอ๋ก็พาเดินไปตรง Victoria Square เพื่อถ่ายรูป

วันนั้นนางแบบโทรมมมม จริงๆไม่อยากถ่ายเท่าไหร่

แต่วิวมันสวย อดมะล่าย อิอิ

ไปทางไหนดีคะ?

Art Museum ตัวนาฬิกาเหมือน Big Ben ที่ลอนดอนเลย

จากตัวอาคาร Art Museum มีทางเดินเชื่อมไปหอสมุดด้วย

เอ๋ชวนเข้าไปดู แต่เราขี้เกียจอ่ะ เป็นคนไม่ชอบอ่านหนังสือ

เลยไม่ชอบห้องสมุด  เข้าไปเร้วเด๋วร้อน 5555

เดินลิ่ว ไม่รอเต่า เพราะกระต่ายหิวเร้วค้าบบบบบบบ

เจอร้านนึงที่ไชน่าทาวน์

อาหารถูกดี ให้เยอะมากกกกกก แต่รสชาติยังไม่เข้าขั้นเทพ

ฮะเก๋ากุ้งรองท้อง

ขนมปังหน้ากุ้งกะบะหมี่เกี๊ยวน้ำ

ขนมปังแอบดำเกรียม เห็นทอดให้อีกโต๊ะ เหลืองทองสวยเชียว น่าส่งคืนยิ่งนัก

แต่ตอนเห็นของคนอื่น ไอ้ดำๆบนจานเราก็กินเกือบเรียบไปเร้วด้วยความหิว อิอิ

King Prawn Hot Pot & Gai Lan

เอ๋สั่งน้ำผลไม้ J2O รส Orange & Passion Fruit มาให้ 

เป็นน้ำผลไม้ที่อร่อยมากกกกกกกกก

แต่ Apple Mango ก็อร่อยนะ

ผู้ชายห้ามไม่ให้เรากินน้ำอัดลม ปกติแต่ก่อนเราเป็นคนไม่กินน้ำอัดลมเลยยย

แต่ตั้งแต่บินมา ระยะหลังๆนี่ แอบติดเล็กน้อย

แบบว่า เหนื่อยๆ หมดแรงเมื่อไหร่ จะอยากกินทันที

แต่อยู่ต่อหน้าผู้ชายรึ หมดสิทธิ์กินแน่นอน

แต่ลับหลังรึ.................เหอๆๆ

กินเข้าไป มองโต๊ะอื่นอยู่ล่าย เดี๊ยะๆๆๆๆ

แอบถ่ายผู้ชายเดินถนน อิอิ

ส่งเราขึ้นรถ crew bus เต่าก็เดินต้วมเตี้ยม เตรียมกลับลอนดอน

กลับมาถึงดูไบ ไฟลท์นี้เบลอๆ

ลืมกระเป๋า Handbag ทั้งใบไว้ในรถ Crew bus ที่มาส่งที่ตึก

รู้ตัวตอนเข้าลิฟท์ จะเปิดกระเป๋าหากุญแจบ้าน

อุแม่เจ้า......กระเป๋าไปไหน!!!!!!!!!! ใจตกไปอยู่ตาตุ่ม

เร้วดันกดชั้น กดปิดลิฟท์ไปเร้ว

ลิฟท์มันก็วิ่งขึ้นไปอย่างฉุดไม่อยู่ ด้วยความตกใจ กดชั้นมั่วไปหมดให้มันหยุด

ลิฟท์ไปหยุดได้ที่ชั้น 15 เราก็รีบกดลิฟท์ลงไปชั้นล่าง

รีบวิ่งมาที่ lobby แต่รถบัสมันคงออกไปตึกอื่นต่อเร้ว

แง๊......กระเป๋าช้านนนนนนนนนน

มีกระเป๋าตังค์ passport กล้องถ่ายรูป มือถืออีกสองเครื่อง

ใจคิดอยากร้องไห้ แงๆๆ จะได้คืนมะเนี่ย...

โกรธตัวเอง โง่จริงๆ เดินตัวปลิวลงจากรถ โดยไม่รู้ตัวว่าลืมกระเป๋า

โชคดี ฟ้ายังเข้าข้างคนดีเช่นเรา

มีลูกเรือเห็นเราทิ้งกระเป๋าไว้บนรถ เลยวิ่งเอาลงมาให้ไว้ที่ล๊อบบี้

แต่ยามเค้าเรียกเราไม่ทัน เพราะเราปิดลิฟท์ดิ่งขึ้นห้องไปเร้ว

ประสบการณ์ความโก๊ะอีกรอบ =='

น่าเอาหัวโขกกำแพงยิ่งนัก

ศุกร์ที่ 9 May 2008

เชอร์รี่โทรมาชวนไป Wafi Mall เร้วก็ไปกินโชกุนกันต่อด้วย

เรื่องกินมีเหรอเราจะพลาด อิอิ

งานนี้ไปกันสี่สาว สองหนุ่ม

บอกเต่าว่าจะไปกะผู้ชายนะ

คิดว่าจะถามว่า ผู้ชายที่ไหน???

เต่าบอกว่า ไปเลย จะผู้หญิง ผู้ชายก็ไปเหอะ =='

ขอบจายยยยยยยยยยย ที่ยังไม่เสริมว่า ไปไหนก็ได้ที่ไปไกลๆอ่ะนะ

ชิชะ บังอาจ...

เอารูปอลังการงานสร้างห้างเมืองแขกมาฝากค่ะ

หลังคาเป็นกรอบปิระมิด ทำด้วยกระจกสีๆ

ปิระมิดกระจกอยู่กลางห้างด้านใน

สวยด้านนอก

มี Raffle Hotel ติดกับห้างด้วย

ตกแต่งแนวเดียวกันเลย เน้นศิลปะของอียิปต์

(พูดเหมือนรู้ดีเรื่องศิลปะ จริงๆก็เห็นพวกปิระมิดก็ดูออกเร้ว มันเป็นที่ไหนไปได้ล่ะนั่น อิอิ)

มีทหารไทยสวนสนามหน้ารูปปั้นด้วย โฮะๆๆๆ

ถนนทางเข้าลานจอดรถ ไอ้เสาสวยๆที่เห็นอ่ะ ด้านหลังคืออาคารจอดรถนะค้า

ทางเข้ามีรูปปั้นอีก ดูดีๆ มีมั่มมี่ยืนอยู่ด้วยนะคะ

ไปเพิร์ธคราวนี้ไม่ได้ถ่ายรูปอะไรมากมาย

เด๋วมาดูของฝากจากมะมี๊กันดีกว่า

ว่าเสบียงของเรามีอะไรมั่ง

พรุ่งนี้หยุดอีกวัน มะรืนก็บินอินเดีย

วันนี้ไปเอายูนิฟอร์มใหม่มาแระ เด๋วพรุ่งนี้จะมาแฉทีเดียว

วันนี้พอแค่นี้ก่อนละกัน

ง่วงแระ..........

ไปนอนก่อนล่ะ

บะบาย คนอ่าน

จุ๊บๆ คนเม้นท์