เพิ่งกลับจากลอนดอนแกทวิค พรุ่งนี้ไปฮีทโทรว

ตอนนี้เป็นแอร์เบส UK ไปเร้ว โฮะๆๆ บินแต่รูทลอนดอน และลอนดอน

มีเบอร์มิ่งแฮมแซมบ้างนิดหน่อยเป็นระยะ

คราวนี้ไปอากาศดีมาก ประมาณ 26 องศา อ้อน แกมบังคับ ขู่เข็นเต่าให้มาหาจนได้

ชักแม่น้ำ 150 สาย อิอิ ในที่สุด พี่เต่าก็มาหาเหมือนเดิม

เครื่องแลนด์ทุ่มครึ่ง ฟ้าเริ่มสลัวๆแระ

เอ๋ทำมาม่าผัดขี้เมามาให้กินตาม Request น่ากินและอร่อยมาก

กินเกือบเรียบ...

อีกวันเราก็มีเวลาเกือบทั้งวัน ออกไปเดินช้อปแถวๆ รร. เหมือนเดิม

คราวนี้ไม่ได้ซื้ออะไรมาก ส่วนใหญ่เป็นของขวัญและของฝากมากกว่า

ขี้เกียจแบกแล้วอ่ะ ช้อปแหลก กระเป๋าหนักมาหลายรอบ

แขนจะหลุด

เดินจนเมื่อย เราก็ไปนั่งกินขนมกันที่ Coffee Replubic

เด็กเสื้อขาวถือกระเป๋าเหมือนเราเดี๊ยะเลย

คับกล้องกันมากกกกกกกก

ออกเดินกันค่อ

วันนี้มี Sunday Market ด้วย คนเยอะ ครึกครื้นมาก

ขายอาหาร ออกร้าน อยากกลับไปเดินตลาดนัดบ้านเรามั่งจัง

แดดอย่างแรง

ต้นไม้ยังมีขายเลย

ร้านขายเนื้อมาเป็นรถ

ถ่ายรูปเล่น

เดินเล่นรอบๆ เจอ Crawley Market ของเดิม ติดป้ายว่า Open แต่ปิดตายซะงั้น

สงสัยเค้าย้ายไปออกร้านตรงกลางย่านช้อปปิ้งที่เราเดินเมื่อกี๊หมดแระ

อากาศเริ่มร้อน ถอด Jumper ออกได้

โชว์ความขาวอวบระยะสุดท้าย โฮะๆๆ

โชว์แขนล่ำๆ

หิวแระ หาอะไรกินดีกว่า

มาอังกิดทีไร กินอาหารจีนทู๊กที

คราวนี้ลองเปลี่ยนมั่ง กินอาหารดั้งเดิมแบบอังกิด

Fish & Chip งัย อิอิ

พาสต้าแฮม กับ Side Salad

กินเสร็จ บ่ายสอง ก็เดินกลับ รร. เอ๋ก็ต้องกลับลอนดอน

เราแวะเช็ค wake up call ที่ Reception

รร. ถามเบอร์ห้อง และก็ชื่อเรา โอเค ถูกต้อง

เค้าก็บอกว่า Your wake up call is 5:10pm.

Pickup is 6:10pm.

เราก็แปลกใจ ทำไมมันปลุกเร็วจังฟระ เมื่อวานไฟลท์แลนด์ก็ทุ่มครึ่งเร้วนะ

นี่ไม Pickup ก่อนอีกไฟลท์จะแลนด์อีกเหรอเนี่ย? งงๆ

กลับห้องโทรเช็ค Operator อีกรอบ ก็บอกมาเวลาเดิม

5:10pm. / 6:10pm.

มีเวลางีบไม่เกินสองชั่วโมง

เอาฟระ ห้าโมงก็ห้าโมง

ปกติเราก็ต้องตื่นก่อน Wake up call ด้วยซ้ำ เพราะชั่วโมงเดียวไม่ค่อยพออ่ะ

ห้าโมงตื่นมาอาบน้ำแต่งตัว ไม่เห็นมีโทรมาปลุกเลย

เราก็โทรไปถาม รร. เค้าก็บอกว่า เวลานี้เร้วนะ ทำไมยูไม่ได้ wake up call

จะรู้ไหมนั่น???

เอาฟระ แต่งตัวเรียบร้อย หกโมง เดินลงมาเช็คเอ้าท์

ไม่เห็นหมวกแดงเลยซักใบ นึกในใจ ไอ้ที่เราคิดไว้ต้องถูกแน่นอน

ว่า รร. มันบอกเวลาเราผิด และมันก็จริงยังที่คิด

เซ็งโคตรรร เวลานั้น

กัปตันเค้านั่งดื่มกาแฟที่ล๊อบบี้พอดี เห็นเราก็จำได้ว่าเป็นลูกเรือไฟลท์เค้า

เค้าก็เดินมาเช็คกะ Reception ว่า Wake up call กี่โมง

ที่เค้ารู้คือ  Wake up 6:15pm Pick up @ 7:15pm.

นั่นคือเราลงมาก่อนเวลาชั่วโมงกับสิบห้านาที

เค้าเลยบอกให้เรากลับห้องไปผักผ่อนก่อนเถอะ

เซ็งเหลือจะเอ่ยค่ะ เซ็ง ตื่นมาเร้ว จะนอนอีกก็ไม่ได้

สรุปได้นอนก่อนไฟลท์ไม่กี่ชั่วโมงเอง

ลงมาเช็คเอ๊าท์อีกรอบ เพื่อนบอกว่า ไฟลท์ดีเลย์นะ

เพราะสนามบินไฟไหม้ ไฟลท์ดีเลย์ไม่มีกำหนด

เราก็.....ง๊า......วันอะไรของกรูฟระเนี่ย????

เพอร์เซอร์ซื้อขนมแจก รร. ก็เอานิตยสารมาให้อ่านเล่น

นั่งรอกันที่ล๊อบบี้ประมาณเกือบชั่วโมงก็ได้ขึ้นรถไปสนามบินกัน

ไปถึงสนามบิน ปวดหัวกันอีกหลายรอบ

สนามบินวุ่นวายมาก ผ่าน Security มาไม่ทันไร Fire Alarm ในสนามบินร้องอีก

มีประกาศบอกว่า ระบบสัญญานเตือนไฟดัง ให้ทุกคนอยู่กับที่ Don't Move

เออ...เอาเข้าไป จะได้กลับดูไบไม๊เนี่ย

Cancel Flight ไปเลยได้ไหม จะได้กลับไปนอน

ยังไม่ทันออกก็เหนื่อยเร้วนะ

จริงๆไฟลท์ขาไปง่ายๆ ไม่ได้ทำแอร์บัสนานแระ ผู้โดยฝั่งแกทวิคนี่ดีกว่าฮีทโทรวจริงๆด้วย

แต่ขากลับนี่จิ ไม่ได้เจอฤทธิ์ผู้โดยสารนะ

แต่ถ้าไม่เจอฤทธิ์โรงแรม ดันบอก Wake up Call เราผิด

เราก็คงทำไฟลท์ได้แบบสบายๆอ่ะ อันนี้ผิดกันหลายฝ่าย

คนแรกต้องโทษเราเองที่ไม่ได้ถามพอร์เซอร์

แต่เพอร์เซอร์ก็ผิดอ่ะ ปกติเค้าต้องประกาศ Wake up call บนบัส แต่นี่เค้าไม่ได้แจ้งอะไรเลย

นี่เราเลยต้องไปโทรเช็คเองกับโรงแรม

เร้วก็เวรกรรม โรงแรมดันบอกเวลาผิด เช็คเร้ว เช็คอีก มันก็บอกผิดอย่างเดิม

บทเรียนจริงๆ ทีหลังไม่เชื่อรร.แระ โทรหากัปตันเลยดีกว่า

ผิดก็โทษหัวหน้าใหญ่ซะเลย

หมดแระ ไฟลท์นี้ ปั่นป่วนมากๆ

เหนื่อยเพราะไม่ได้นอนมากกว่า

พรุ่งนี้ไปลอนดอนเช่นเดิม คราวนี้เราต้องไปหาพี่เต่าที่บ้าน

ตอนนี้เอาซูริคไปแลกวันหยุด จะได้มีวันหยุดหกวันกลับบ้านกะเค้ามั่ง

กลับมาก็บินไฟลท์ยาวอีกไฟลท์ เร้วก็จะได้ไป Vacation Leave แระ

บินติดๆกันมาหลายเดือน ขอไปพักร้อนมั่งเหอะนะ