เมื่อวาน 28 July 2008 ไปทำไฟลท์อินเดีย (AMD) มา

นั่งอยู่ในห้องบรีฟเร้ว เพิ่งรู้ว่า เมืองนี้มันเพิ่งมีระเบิดไปเมื่อวาน

เง้อ.....ลูกเรือบางคนก็ไม่อยากไป แต่บางส่วนบอกว่า ไปเหอะ

เพราะคนวางระเบิดมันทำสำเร็จไปเร้ว สาแก่ใจมันเร้ว มันคงไม่มีอะไรเร้วล่ะ

เออ คิดง่ายดีเนาะ แต่อยู่ในห้องบรีฟเร้ว งัยก็ต้องไปเร้วล่ะ

แต่พอไปทำจริงๆ ไฟลท์ก็ง่ายดี ไม่เห็นมีอะไร

แต่ขากลับนี่จิ รถบัสไปส่งที่ New CBC แอบงงๆ เพราะเคยดูแต่แผ่น DVD แนะนำ

ที่บริษัทให้มา แต่ยังไม่เคยใช้เลย ไอ้ E-Gate อะไรเนี่ย

แต่พอใช้เร้ว ก็ไม่ยากหรอก เพียงแต่การ Sign-in Sign Out นี่ คง Take time น่าดู

เพราะมัวแต่อัพเรื่องเที่ยว Edinburgh ไปหลายหน้า

เลยไม่ได้ลงเรื่องที่บินไปแต่ละทริปเลย

ลงไว้สั้นๆ เหมาๆ รวมๆกันไว้เลยดีกว่า

แต่ละทริป ก็ไม่ได้ออกไปซ่าส์อะไรมากมาย เพราะเป็นไฟลท์ที่ได้เร้วได้อีก

ไปที่เดิมๆ เริ่มหมดแรงหมดไฟจะออกไปเที่ยว

19 - 27 June 2008

ทำไฟลท์ไปสิงคโปร์ บริสเบน

ตื่นมาเจอเจ้านี่อยู่ท่านี้ เจ้าของก็ท่านอนไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่

เป็นคนนอนดิ้นอ่ะนะ ยังกะอดีตเคยเป็นแดนเซอร์ยังงั้นแหละ

ตื่นมาหมอนเหมิน กองอยู่พื้นซะบ่อยๆ อิอิ

ร้านที่ฝากท้องเป็นประจำ

กับเมนูสิ้นคิด ที่ไว้กินกันตาย (แต่อร่อยนะฮ้า)

สตอเบอร์รี่ ขาดไม่ได้ทุกทริปไป

ขี้เกียจจัดขนาดต้องกิน Breakfast in Bed @ 5am.

9-16 July 2008

EK 418: BKK-SYD

ไฟลท์นี้บินกับนังกรีน บินด้วยกันหลายรอบแระ เพราะได้อยู่กรุ๊ปเดียวกัน

ขวาสุดก็สาวผิน เคยบินด้วยกันหลายหนเร้วเหมือนกัน

ชีตัวเล็กนิดนึง บอกเลขอายุเร้วทุกคนทึ่ง เพราะหน้าชีเนียนมาก รูขุมขนแทบจะมองไม่เห็นเลย

คืนแรกกรีนชวนไปกิน Seoul-Ria

เดินผ่านชอป Apple ที่เพิ่งมาเปิดที่ซิดนีย์ ใหญ่โตอลังการ

วันนั้นเป็นวันเปิดตัวมือถือ 3G วันแรกด้วย

ภาพมืดไปนิด แต่โปรดสังเกตุคนเข้าคิวที่ชั้นล่าง โอ้โห....รอกี่ชั่วโมงกว่าจะได้ซื้อมือถือเนี่ย?

ไม่ได้ออกไปลัลล้ากับกรีนทุกวัน เพราะรูมเมทกรีนกลับบ้านมาอยู่ซิดนีย์พอดี

ไอ้เราก็ขี้เกียจซะตัวเป็นขน ส่วนใหญ่เลยหมกตัวอยู่ที่ห้อง

 แต่อยู่รอดได้ด้วย Room Service

กินเร้วก็เลื้อย ๆๆๆ

แต่อยู่ห้องคนเดียวก็ไม่เบื่อ เพราะหาอะไรทำไปเรื่อย

พอกหน้า ขัดสิว ถอนขนคิ้ว ทำอะไรไปเรื่อย

แถมติดการ์ตูนเรื่องนี้มากๆ ดูเร้วขำได้เป็นวรรคเป็นเวร

สาวเกาหลีในไฟลท์ มีแฟนเป็นหนุ่มไทยนะค้า เสียดุลให้เกาหลีไปเร้วงัย

เค้าไปทำสีที่กทม. ได้สีผมใกล้เคียงเราเลย

แต่เค้าทำหน้าเหมือนไม่ชอบ เพราะสีมันแรงไป แต่ใครๆบนไฟลท์ก็บอกว่า สวยเหมาะกะเค้าดี

วันก่อนไปบินนาโกย่า เจอกันอีกที

ถามว่า ยังอยากเปลี่ยนสีผมอีกเป่า? เค้าบอกว่า ไม่แระ ตอนนี้เริ่มคิดว่า มันสวยแระ

เหมือนที่เรารู้สึกตอนที่ย้อมผมสีใหม่ล่าสุดนี้ ตอนแรกออกมาเราก็แอบช๊อค มันแดงส้มเว่อร์ไปอ่ะ

แต่พอตอนนี้ เริ่มชินเร้วด้วยมั้ง เลยคิดว่ามันก็โอนะ (แอบเข้าข้างตัวเอง โฮะๆๆ)

แวะสอยกระเป๋าตามใบสั่งมาจากดิวตี้ฟรีที่ซิดนีย์

หยิบกันใหญ่กะกรีน กลับมาห้องเพิ่งรู้ว่า มันไม่ได้ถูกอย่างที่เราคิด เลยกลับไปขอคืน

แต่จนท.เหมือนไม่อยากให้คืน เลยให้ส่วนลดเพิ่มจาก 20% เป็น 30%

คำนวนเร้วก็พอๆกับเมืองไทย เลยตัดใจเอาไปก็ได้

ใบสีแดง มะมี๊ตบไปแระ เราเลยได้ใบใหม่สีขาว ไซส์เดียวกันจากดิวตี้ฟรีเมืองไทย

พอดีมันลดราคาเหลือ 1,990 บาท เลยสอยมาซะเรย

กลับมาบ้าน นังแอมรูมเมท ไปสอยมาจากซูริคเหมือนกัน ไซส์เดียวกัน แต่คนละสี

แอมจ่ายไปประมาณ 2,100 บาท ก็ไม่ถูกแพงกว่ากันเท่าไหร่

ตอนแรกที่เห็นกระเป๋าแบบนี้ ไม่คิดว่ามันจะเลือกซื้อยากขนาดนี้

แต่พอไปเลือกจริงๆ โอ้โห มีหลายไซส์ หลายสี แถมไซส์เดียวกัน ต่างสีกัน ก็ราคาไม่เหมือนกัน

ปวดหัวมั่กๆ สียอดฮิต สีน้ำตาลก็มีหลายเฉด

แถมยังมีแบบมีซิป กับแบบไม่มีซิป ตอนเลือกนี่ตาลายโคตรอ่ะ

ปวดหัวจริงกับแค่การซื้อกระเป๋าเรียบๆใบนึง

22 July 2008

เพิ่งกลับจากปารีส ไปมอลกะแอม ไปซื้อของเข้าบ้านเล็กน้อย

หนีบเอินกับนพไปด้วย

กลับมาทำสุกี้กินกันต่อ

โฉมหน้าแม่ครัวทั้งหลาย

ส่วนเราวิ่งเก็บกระเป๋า เตรียมกินเร้วนอน เพื่อจะไปนาโกย่าตอนเช้าตรู่

นพทำสลัดทูน่า รสชาติเริ่ดมากกกกกกก

สุกี้ฝีมือน้องเอิน ที่เอินบอกว่ารสจัดเร้ว

พอเรากิน...อืม มันก็อร่อยนะ แต่นี่มันจัดเร้วเหรอ??? ไม่เผ็ดเลยยยย

ถ้าเราทำ สงสัยเอินจะกินไม่ได้แน่นอน โฮะๆๆๆ

มือหนักพริกอ่ะ ชอบกินแบบ ควันออกหูกันไปข้างเลย อิอิ

(เอ๊ะ ควันออกหูนี่มันบอกอาการว่าเผ็ดหรือบอกว่าโกรธหว่า?? อิอิ)

ตั้งแต่มาอยู่ดูไบ เราก็รู้สึกว่า กินเผ็ดขึ้นกว่าเดิมมากๆ

ทำกับข้าวเองนี่ พริกโยนลงไปเลยเป็นกำ

คนมันห่างไกลอาหารไทยอ่ะนะ ทำกินเองที เลยขอรสเจ็บๆหน่อย

23-25 July 2008

EK314: Nagoya, Japan

เครื่องลงตอนเย็นๆ ตะวันใกล้ตกดินพอดี

ไปกินยามะจังตามใบสั่งนังแอม

โคสะนาว่าอร่อยนัก อร่อยหนา ต้องลองนิดนึง

จานเด่นของร้านนี้ ปีกไก่ทอด รสชาติแบบว่าไม่กินไม่ได้เร้วววววววววว

ลายมือเขียนตัวญี่ปุ่นแบบน่ารักๆ อ่านไม่ออก แต่เห็นมันน่ารักดีอ่ะ

ตอนแรกเราได้ Smoking Room เลยขอเปลี่ยนเป็น Non-Smoking

ห้องแรกที่ได้ เหมือนเป็นห้องที่เตรียมไว้ให้ลูกเรือ

ของที่มีให้ใช้ เตรียมไว้แค่อย่างละอัน

อย่างแก้วน้ำก็มีแก้วเดียว ของใช้ในห้องน้ำก็มีไม่มาก

แต่พอย้ายห้อง ได้ห้องดีกว่าเดิมมาก Amenities มีให้เลือกใช้เพียบ แถมไม่มีกลิ่นบุหรี่เลยด้วย

อีกวัน สุดที่รักโทรมาปลุกแต่เช้า คุยกันเสร็จ เราก็ออกไปเดินเที่ยวช้อปปิ้ง

เพราะช้อปปิ้งลิสท์นี่ ยาวเป็นหางว่าว เด๋วจะหาของได้ไม่ครบ

กลางวันแวะหม่ำบะหมี่พี่เต่า

มาคนเดียว เค้าให้นั่งเคาน์เตอร์เลยค่ะ

บะหมี่น่ากินเนาะ น้ำซุปอร่อยมากกกกกกกก

อิ่มแระ เดินช้อปต่อ วันนี้ร้อนโคตรรร 35 องศาเห็นจะได้ แดดแรงใช้ได้เลย

ตอนแรกเดินไปแถวนาโกย่า Station ได้พวกเครื่องสำอางค์มาเล็กน้อย

จากนั้นเราก็เดินย้อนมาทาง รร. เร้วเลยจาก รร. ไปอีก 15 นาที

จะเจอห้างชื่อ Melsa Skyle ขึ้นไปชั้น 7 จะมีร้าน 100 YEN อยู่

ไปที่ร้านนั้นก็ได้ของจุ๊กจิ๊กมาพอสมควร

ชอบความเป็นระเบียบของคนที่นี่จัง

แถมยังชอบขี่จักรยานกัน เหมือนได้ออกกำลังกาย แถมยังช่วยโลกร้อนได้อีก

ใต้ดินที่ไปช้อปพวกเครื่องสำอางค์ อาหารเสริม

ป้ายรถเมล์

คิดดูว่าเค้าห้ามคนสูบบุหรี่เดินบนถนนได้ ดีจัง

เวลาเดินบนถนนที่ออสเตรเลีย อังกิด หรือบ้านเรา จะเหม็นมาก เวลามีคนสูบบุหรี่เดินนำหน้า

แต่ที่นี่ ไม่มีควันบุหรี่ให้ดมเลยค่ะ ดีจิงๆ

อากาศร้อน แต่ถนนยังร่มรื่น พอเดินได้สบายๆ

ไปสอยไอ้นี่มาจากร้านขายยา ถุงน่องที่ใส่เร้วเผาแคลรอรี่ได้

ไม่รู้ว่าช่วย burn แคลรอรี่ได้เป่า? แต่ใส่ทำไฟลท์ขากลับเกือบสิบชั่วโมง

กลับบ้านมา ไม่ปวดขาเลยอ่ะ คู่ละประมาณ 200 บาท

นี่เลยฝากนพซื้อมาอีกคู่

ทริปนี้ช้อปกระจาย หมดตัวกันเลย

อยากไปบ่อยๆนะ แต่หมดตัวทุกครั้งที่ไปญี่ปุ่นแบบนี้ นานๆไปทีดีกว่าเนาะ อิอิ

28 July 2008

วันนี้โอ๋แชทมาบอกว่า เอ๊งจะมากินข้าวด้วย

พวกเราเลยเข้าครัว ทำอะไรกินกัน

ของสดห้องโอ๋ไม่ค่อยมี ห้องเราก็พอมีบ้าง เลยได้เมนูตามนี้

ทอดมันที่แม่ซื้อให้

แกงเขียหวานกุ้ง คุณนายเอ๊งมาแกะสลักผักซะสวยงาม

ยำวุ้นเส้น

กินกันไปสี่คน เอก ยุ้ย โอ๋ เอ๊ง

น้องเอกเอาไวน์ขาวมาแจมด้วย ทั้งขวดโซ้ยกันอยู่สองคน คือ เรากะเอกนี่แหละ

โอ๋บินพรุ่งนี้เลยกินไม่ได้ ส่วนเอ๊งไม่ดื่มไวน์ฮ่ะ เอ๊งดื่มเหล้าโรง 555

กินเสร็จ โอ๋กะเอ๊งกะเริ่มแยกย้าย เรากะเอกก็นั่งดูละครกันต่อ

ค่ำหน่อย จ๊อยส์กะนพมาแจม เดียร์เอาเค้กวันเกิดมาให้จ๊อยส์เป่าด้วย

ลงครีมที่ขอบอีกนิด

ชะเว้ง....สวยเลยเชียว

จ๊อยส์ไม่เป็นจูออนเป่าเค้กเหมือนตอนนังแอมเป่าคราวก่อนโน้น อิอิ

เร้วอีกก๊วนก็มาแจม มีกิฟท์ กุ๋ย นพ

กิฟท์มีสองสาวมาบริการ Grooming ให้ ขนาบข้างเลย กุ๋ยบริการถอนผมขาว ส่วนจ๊อยก็ทาเล็บให้

นพก็ช่วยทาเล็บให้เอก

ตอนแรกเอกบอกว่าจะไม่ทา แต่เราบอกว่า ทาไปเถอะ เพราะพรุ่งนี้นัดกันไปแร่ด 555

จบซะที ไดหน้านี้ ยาวพอสมควร

นี่ได้หยุดสองวัน มะรืนไปบินบาเรน ใกล้ๆ ขำๆ

เร้วก็จะได้ไปเจอพี่เต่าตัวจริงที่เบอร์มิ่งแฮมแระ อิอิ

ก็เดือนหน้าไม่ได้ลอนดอนอ่ะนะ แถมมีเทรนนิ่ง บิสิเนสคลาสอัพเกรด

จะแลกไฟลท์อะไรก็ยากเหลือเกิน เลยลากคุณเต่ามาหาซะเลย

คิดถึงนะตั๋ว...วันที่ 1 เจอกัน

ไปนอนก่อนล่ะ

กู๊ดไนท์ทุกท่านค้าบ...